CO2 – najważniejszy gaz cieplarniany

Zanieczyszenia powietrza

CO2 – dwutlenek węgla (ditlenek węgla)

Dwutlenek węgla występuje w środowisku w stanie wolnym i związanym. Znajduje się w powietrzu, w źródłach mineralnych, wyziewach wulkanicznych. Jest gazem bezbarwnym, bez zapachu, o kwaskowatym smaku. W warunkach normalnych jego gęstość jest 1,53 razy większa od gęstości powietrza. Dość dobrze rozpuszcza się w wodzie. W postaci skroplonej jest cieczą bezbarwną. Zestalony CO2 (suchy lód) wykorzystywany jest jako środek mrożący.

Stanowi on ok. 0,04% objętości powietrza, jednak w dużych aglomeracjach miejskich jego koncentracja może sięgnąć 0,08%. Dla człowieka staje się on szkodliwy, jeśli wielkość jego koncentracji przekroczy 0,2%.

Dwutlenek węgla powstaje w procesie spalania, przy swobodnym dostępie tlenu. Proces ten można zapisać jako:

C + O2 = CO2

 

Dwutlenek węgla dostaje się do atmosfery ze źródeł naturalnych oraz przez procesy wywołane działalnością człowieka:

  • Naturalne:
    • Szybki cykl węglowy
      • CO2 jest jednym z produktów oddychania;
      • Powstaje w procesie rozkładu materii organicznej;
    • Wolny cykl węglowy
      • Jest produktem utleniania podczas erupcji wulkanicznych
      • Uczestniczy w procesie wymiany w relacji: atmosfera – ocean (absorpcja i emisja
        CO2)
  • Wywołane działalnością człowieka:
    • Proces spalania paliw kopalnych (w przemyśle energetycznym, transporcie);
    • Emisja w przemyśle materiałów budowlanych, elektromaszynowym, celulozowo-papierniczym;
    • Emisje w przemyśle rafineryjnym oraz naftowym;
    • Wylesianie (deforestacja) powoduje zmniejszanie się naturalnych neutralizatorów CO2 a to przyczynia się do wzrostu koncentracji tego gazu w atmosferze.

Do pozostałych gazów cieplarnianych zaliczają się:

  • metan (CH4);
  • podtlenek azotu (N2O);
  • ozon (O3);
  • para wodna (H2O);
  • fluorowęglowodorów (HFCs);
  • perfluorokarbonów (PFCs);
  • sześciofluorku siarki (SF6).

Gazy te w różnym stopniu mają wpływ na efekt cieplarniany. Wpływ ten wyrażany jest przez tzw. potencjał cieplarniany, który mierzony jest w odniesieniu do jednej molekuły CO2. I tak jedna molekuła CH4 równoważy 28 molekuł CO2, a więc pochłania 28 razy więcej ciepła niż molekuła dwutlenku węgla. Bardzo ważną cechą gazów cieplarnianych (oprócz pary wodnej, których molekuły żyją od 4 do 10 dni) jest również ich żywotność, która mieści się w przedziale od 12 do 50 000 lat. Jednak ze wszystkich gazów cieplarnianych, właśnie dwutlenek węgla (poza parą wodną), jest najważniejszym gazem, który odpowiada za 25% efektu cieplarnianego.

Charakterystyka gazów cieplarnianych
CO2 CH4 N 2O CFC HCFC SF6
Stężenie w latach 1000-1750 280 ppm 700 ppb 270 ppb 0 0 0
Stężenie w roku 2000 370 ppm 1850 ppb 330 ppb Stale rosną Stale rosną Stale rosną
Długość życia w atmosferze 30-95 12 121 100 12 3200
Potencjał cieplarniany 1 28 265 10200 1760 23500

Żródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Greenhouse_gas
http://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/zmiany-stezen-co2-ch4-i-n2o-w-ostatnich-800-000-lat-antropocen-na-sterydach-227

Baza wiedzy

Privacy Preference Center

Necessary

Advertising

Analytics

Other